Keet zat met de juf in de klas, terwijl alle kindjes buiten speelden. We gingen gelijk door naar de huisarts die de arm goed bekeek en bekeek en bekeek en er weinig van wist te maken. Arm was niet uit de kom. Keet had veel pijn in ieder geval. Toch maar even foto laten maken zei de huisarts. Wij naar het Spaarne ziekenhuis. Keet kreeg gelukkig wat praatjes onderweg in de auto en zei heel blij: "nu hoef ik niet naar de NSO hè mam?" Hoe positief!
In het ziekenhuis ging alles heel vlot. Er werden 4 foto's gemaakt en dat was echt heel pijnlijk en zielig. Ze moest haar arm in verschillende posities draaien en dat lukte bijna niet. Tranen met tuiten huilde ze. Gelukkig mocht ik haar vasthouden. Er bleek gelukkig niets gebroken te zijn, maar wel fors ontwricht dus, hetgeen de pijn veroorzaakt. Tja, ze hadden met de gym gespeeld dat Keet in een vulkaan was gevallen en het andere meisje wilde haar uit de vulkaan trekken... logisch!
Keet was inmiddels helemaal wit weg getrokken en toen zijn we samen maar even in het restaurantje van het ziekenhuis appelsap met een heerlijke verse gevulde koek gaan eten. Ze zat te smullen! Ook mocht ze een knuffeltje uitzoeken. Het werd een wit konijntje, die gelijk de naam Fleurtje kreeg, van het konijntje van Sanne en Fenna!
Toen naar school, want het was bijna 15.00 uur en dan konden we gelijk Mees ophalen en juf Nadine vertellen hoe het was afgelopen. Op school kwam iedereen aangesneld om te vragen hoe het was.
Eenmaal thuis stortte ze in en moest ze heel erg huilen van de pijn. We zijn lekker op de bank gaan liggen en hebben eerst Nijntje en toen Pietje Bel gekeken. Mees was heel lief voor Keet en ze mocht zelfs uit zijn lievelingsbeker drinken.
