Sam & Simba

Gisteravond zijn Sam & Simba gearriveerd. Niet helemaal uit Rome, wat Mees en Keet steeds maar denken. Maar uit Heemstede, waar ze sinds 3 weken wonen. Het is erg leuk om ze weer te zien en om ze hier om ons heen te hebben. Het zijn binnen twee sloompies, maar buiten kunnen ze tegen andere honden behoorlijk te keer gaan en blijken ze enorm sterk te zijn en zijn ze bijna niet te houden....voor mij dan.

Mees en Keet hebben het er maar druk mee. Eten in de bakken doen, water bijvullen. Riemen omdoen. Keetje is nog een beetje timide, maar Mees is helemaal in zijn element!

Tijd vliegt

In Den Doofpot. Kookt er toch eens een Vrijbloed voor me......en HOE!

De tijd vliegt en er gebeurt zoveel. En zoveel verschillende dingen ook. Teveel om allemaal te noemen. Maar in ieder geval even drie leuke dingen van de afgelopen twee weken. Het eten bij Sander In Den Doofpot in Leiden, de avond foto's kijken met Richard en alle herinneringen en de bruidsmodeshow op mijn werk, waarvan de laatste zeker een hoogtepunt van 2011 is, nu al!!

Arme Keet

Vandaag werd ik rond 12.30 uur op het werk gebeld. Het was juf Nadine van Keetje. Met gesmoorde stem vertelde ze dat er tijdens de gymles een kindje heel hard aan Keet haar arm had getrokken en dat ze niets meer met de arm deed en dat ze er geen gerust gevoel over had. Ik ben gelijk de huisarts gaan bellen, daar konden we om 13.00 terecht. Toen met mega-snelheid naar Nieuw-Vennep gescheurd. Kwam ik op de A44 nog in een file terecht. Ik voelde me een soort hulk worden en had wel over die auto's willen rijden. Net toen ik de vluchtstrook op wilde gaan met auto, om daar maar te gaan rijden, begon iedereen weer te rijden.
Keet zat met de juf in de klas, terwijl alle kindjes buiten speelden. We gingen gelijk door naar de huisarts die de arm goed bekeek en bekeek en bekeek en er weinig van wist te maken. Arm was niet uit de kom. Keet had veel pijn in ieder geval. Toch maar even foto laten maken zei de huisarts. Wij naar het Spaarne ziekenhuis. Keet kreeg gelukkig wat praatjes onderweg in de auto en zei heel blij: "nu hoef ik niet naar de NSO hè mam?" Hoe positief!
In het ziekenhuis ging alles heel vlot. Er werden 4 foto's gemaakt en dat was echt heel pijnlijk en zielig. Ze moest haar arm in verschillende posities draaien en dat lukte bijna niet. Tranen met tuiten huilde ze. Gelukkig mocht ik haar vasthouden. Er bleek gelukkig niets gebroken te zijn, maar wel fors ontwricht dus, hetgeen de pijn veroorzaakt. Tja, ze hadden met de gym gespeeld dat Keet in een vulkaan was gevallen en het andere meisje wilde haar uit de vulkaan trekken... logisch!

Keet was inmiddels helemaal wit weg getrokken en toen zijn we samen maar even in het restaurantje van het ziekenhuis appelsap met een heerlijke verse gevulde koek gaan eten. Ze zat te smullen! Ook mocht ze een knuffeltje uitzoeken. Het werd een wit konijntje, die gelijk de naam Fleurtje kreeg, van het konijntje van Sanne en Fenna!
Toen naar school, want het was bijna 15.00 uur en dan konden we gelijk Mees ophalen en juf Nadine vertellen hoe het was afgelopen. Op school kwam iedereen aangesneld om te vragen hoe het was.
Eenmaal thuis stortte ze in en moest ze heel erg huilen van de pijn. We zijn lekker op de bank gaan liggen en hebben eerst Nijntje en toen Pietje Bel gekeken. Mees was heel lief voor Keet en ze mocht zelfs uit zijn lievelingsbeker drinken.

Nu slaapt ze gelukkig al sinds 19.00 uur. Ik hoop echt dat het morgen beter gaat en dat ze haar armpje weer gaat gebruiken en kan bewegen.

Storm

Ik vind die storm helemaal niets! Verlang naar zon & warmte! Blote voeten op hete stenen. desnoods weer een zwembad voor de deur, met 15 schreeuwende kinderen....